objectives

at the moment we look at two main objectives:

1) How can we improve contact between children and sponsors
2) how can the children of BPMOH make progress as one group


we are trying to find ways to involve the children, teachers and sponsors

that is a learning process and it is going rather slow, but we keep doing our best for them

BAPMOH is a home for vulnerable children.

Vulnerable children need to be protected by the community against dangers that are in their surrounding.

They need to be cared for by the community.

When a child has no parents, all the parental responsibilities, like feeding, clothing, housing, playing with them and educating them, become then responsibilities of the community.

With KOH international, we try to link BAPMOH with our community in Belgium.

We believe that the community in Luzira, Kampala and by large Uganda, East-Africa, is responsible for the children of their community. Bus also the international community has a big responsibility.

We are not experienced in doing this. We are young people and we do this voluntarily, next to our own daily activities like our studies, work, families, ...

In the relationship with KOH international, there is a lot to do: in administration, in financial matters, in communication with the BAPMOH staff, with teachers and children, information and communication with the sponsors by mail and on our website, communication with the local government and other organizations, ...

There is a link with scouts (see history of BAPMOH) and there is a link with teachers.

We try to fill in all these links, because they can all be important to BAPMOH !

	Uganda	Belgium
Children’s welfare	...	...
Parents and local community
Teachers
Scouts
Other organizations
Local government

.

classroom of P7

Baden Powell Memorial Orphanage Home

Arise Africa

Arise Africa members in front of the office,

Port Bell, Kampala.

Baden Powell Memorial School in Belgian newspapers (in Dutch)

Drie studenten voor 3 maanden naar Oeganda

25/01/2010 Als derdejaarsstudenten lager onderwijs aan Artesis, willen ze een project oprichten voor meer groepswerk in een basisschool. "Op school wordt nu lesgegeven aan grote groepen van dertig tot veertig kinderen. Wij willen het veel interactiever maken. Leerlingen moeten hun deel bijdragen in de les. We delen de kinderen in in groepjes van vier personen. Op die manier leren ze ook iets van elkaar", vertelt Lynn.

"Het wordt wel lastig, want we geven les in het Engels. We horen het hier overal, maar het zelf de hele tijd spreken, is moeilijk. Vooral de wiskundige termen dan. De kinderen spreken bovendien de taal maar gebrekkig. Engels is daar de voertaal, maar ze hebben een zwaar dialect", vertelt Carmen. "We zullen deels met gebaren moeten werken, daarom hebben we poppen gemaakt om dingen uit te beelden", vult Lynn aan.

"We willen de wereld verbeteren." Alle drie denken ze dat daar in Afrika het meeste behoefte aan is. "Eerst wilden we naar Tanzania, maar toen we op het blog van Sanne Lauwers en Alice Leclef - die vorig jaar zijn gegaan - keken, waren we meteen overtuigd om naar Oeganda te gaan", vertelt Lissa. "We gaan naar hetzelfde gastgezin. Door de foto's weten we al een beetje wat we kunnen verwachten."

In het noorden van Oeganda zitten rebellen. "Maar wij zitten in het zuiden, in Port Bell. Het is daar veilig", vertelt Carmen. "Er is veel sociale controle in het dorp. Ze zijn blij met hulp uit het westen. Wanneer er ons iets overkomt, zijn ze bang dat niemand meer komt helpen."

"Ze hebben al gezegd dat ze met ons gaan pronken", lacht Lissa. "Het is een heel arm schooltje. Ze hopen dat er rijkere kinderen komen wanneer wij er lesgeven." Lynn: "We komen niet om daar alles te reorganiseren. De docenten kennen de kinderen immers het beste."

Het contact met het thuisfront zal blijven. "We houden een blog bij voor de mensen hier. Ook komen mijn ouders twee weken op vakantie", vertelt Lissa.

Lynn: "We hebben ook een project met basisschool Het palet. Als wij dingen vertellen over ons leven in België is dat niet interessant voor de kinderen. Wel is het leuk om in brieven te lezen waar kinderen in België precies mee bezig zijn."

http://www.artesis.be/nieuws/drie-studenten-voor-3-maanden-naar-oeganda.htm

http://www.lissalynnencarmeninoeganda.be/

Bron: GvA, zaterdag 23 januari 2010, Karlijn Kuijpers


Alice en Sanne, Januari 2009

Alice Leclef en Sanne Lauwers, twee studenten van het laatste jaar Lichamelijke Opvoeding aan de Artesis Hogeschool Antwerpen, vertrekken begin februari drie maanden naar Uganda. Daar gaan ze een eigen ontwikkelingsproject uit de grond stampen, waar ze later hun eindwerk aan kunnen koppelen. Alice en Sanne hebben een volledig sportproject ontwikkeld. Dat wordt opgestart in een lagere school voor weeskinderen in Kampala, de hoofdstad van Uganda. Het project bestaat uit twee delen. Met teamsporten en groepsspelen willen ze werken rond persoonlijke en sociale ontwikkeling en milieu- en gezondheidseducatie.Via individuele sporten krijgen ook aspecten als zelfvertrouwen, samenwerking en inzet de nodige aandacht. Uiteindelijk zetten ze een grote eindshow op poten, die het schoolfeest moet opfleuren. Alice en Sanne willen met dit project kinderen de kans geven hun dagelijkse problemen te vergeten en iets bij te leren via sport en ontspanning. Om het project van Alice en Sanne op de voet te volgen kun je terecht op hun website: http://www.aliceensanneinafrika.be/.

Stretch-out for Uganda